Dear Daughter,

 A few years back, my cousin brother had shared this video recording, a rendering by a father to his daughter. 

This is Subramanya Bharathiyar's work ....

Lyrics:

சின்னஞ்சிறுகிளியே, கண்ணம்மா 
செல்வக் களஞ்சியமே! (சின்னஞ்சிறு)
என்னைக்  கலிதீர்த்தே உலகில் 
ஏற்றம் புரிய வந்தாய்! (சின்னஞ்சிறு) 

பிள்ளைக்கனியமுதே, -கண்ணம்மா!
பேசும் பொற்சித்திரமே! 
அள்ளியணைத்திடவே-என்முன்னே    
ஆடிவருந்  தேனே (சின்னஞ்சிறு)

ஓடி வருகையிலே- கண்ணம்மா!  
உள்ளம் குளிருதடீ; 
ஆடித்திரிதல்  கண்டால் உன்னைப்போய் 
ஆவி தவிழுதடி 

உச்சிதனை முகந்தால்  - கருவம் 
ஓங்கி வளருதடி 
மெச்சி யுனை யூரார்- புகழ்ந்தால் 
மேனி சிலிர்க்குதடீ.

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்-உள்ளந்தான் 

 கள்வெறி கொள்ளுதடீ 
உன்னை தழுவிடிலோ- கண்ணம்மா
 உன்மத்த மாகுதடீ. 

உன் கண்ணில் நீர்வழிந்தால்- என்நெஞ்சில் 
 உத்திரங்  கொட்டுதடி; 
என் கண்ணில்  பாவையன்றோ? கண்ணம்மா 
என்னுயிர்  நின்னதன்றோ! 
என் உயிர் நின்னதன்றோ! 
என் உயிர் நின்னதன்றோ!

The bond between a father and daughter is a sacred bond.. 

When Bharathiyar says, என்னைக்  கலிதீர்த்தே உலகில் ஏற்றம் புரிய வந்தாய்!

In my lens, the consciouness change, a man goes through, from manhood to fatherhood, is a big evolution in his journey...